Opis kandydata

Udostępnij:

Kamila Splinter

Rekrystalizacja – zwiększenie potencjału wykorzystania siarczanu(VI) żelaza(II)

20 lat, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, Wydział Technologii i Inżynierii Chemicznej

Opiekun naukowy: prof. dr hab. inż. Barbara Grzmil

Celem projektu jest zbadanie możliwości wykorzystania zgromadzonego na składowisku siarczanu(VI) żelaza(II). W badaniach zostaną zastosowane klasyczne i instrumentalne metody analityczne takie jak technika ICP-OES, metody spektrometryczne i grawimetryczne oraz analiza dyfrakcyjna XRD. Ponadto wykorzystany zostanie mikroskop optyczny do analizy kryształów. Pozytywne rezultaty w aspekcie otrzymania oczyszczonego siarczanu(VI) żelaza(II) wskażą możliwości jego dalszego wykorzystania (np. pigmenty żelazowe, koagulanty). Pozwoli to na stopniowe zagospodarowanie zdeponowanego na składowisku odpadu z produkcji bieli tytanowej.

 

Jak Twoja innowacja może zmienić świat?

Trudno powiedzieć, czy mój projekt można nazwać innowacją. Głównie z tego względu, że odpadowy siarczan(VI) żelaza(II) jest już w jakimś stopniu przerabiany. Wiem jednak, że proces technologiczny nad którym pracuję, a który zakłada rekrystalizację FeSO4·7H2O, może okazać się bardziej efektywnym i tańszym procesem, niż aktualnie stosowane metody. Samo zagospodarowanie odpadu powoduje przede wszystkim efekty ekologiczne - brak składowisk, a w efekcie zniwelowanie zanieczyszczenia gleby i wód gruntowych. Zlikwidowanie składowiska pociąga za sobą skutki ekonomiczne - zmniejszenie opłat (lub ich całkowity brak) za korzystanie ze środowiska, brak ewentualnych kar za spowodowanie zanieczyszczenia oraz zmniejszenie kosztów produkcji ditlenku tytanu, gdyż powstający odpad, który można zagospodarować lub odsprzedać do dalszego wykorzystania, jest tzw. "wartością dodaną". Równocześnie prowadzenie produkcji, która nie pociąga za sobą konieczności składowania odpadów, wpływa korzystnie na wizerunek firmy, która przez  potencjalnych klientów postrzegana jest jako proekologiczna.